Posted by on 1 listopada 2018

Operacyjne, intubacyjne i początkowe czasy hospitalizacji były dłuższe u pacjentów leczonych kombinowaną procedurą. Wyniki tego badania nie potwierdzają zastosowania chirurgicznej rekonstrukcji komorowej w badanej populacji. Dwa powody mogą być oferowane za negatywny wynik tego procesu. Być może doświadczeni chirurdzy postanowili zapisać pacjentów, u których uznali, że chirurgiczna rekonstrukcja komory okaże się niepotrzebna, ale zaproponowali tę procedurę bezpośrednio, zamiast zapisania się w badaniu, do wszystkich jednocześnie ocenianych pacjentów, dla których byli przekonani, że procedura będzie korzystna. Podejmowanie tak precyzyjnych decyzji dotyczących wyboru pacjentów nie jest zgodne z różnorodnymi opiniami na temat kwalifikowalności określonych pacjentów do randomizowanego przypisania do chirurgicznej rekonstrukcji komorowej, co omówiono podczas spotkań badaczy STICH. Badacze biorący udział w badaniu zdawali się podejmować decyzje dotyczące losowania z szerokiego spektrum pozycji równowagi na podstawie różnic w ocenie ważenia wyjściowych cech klinicznych i obrazowania potencjalnych uczestników badania.
Bardziej prawdopodobną przyczyną braku korzyści z chirurgicznej rekonstrukcji komorowej jest to, że korzyści oczekiwane z chirurgicznego zmniejszenia objętości lewej komory (zmniejszenie stresu ściennego i poprawa funkcji skurczowej) są równoważone przez zmniejszenie rozkurczowej rozkurczu. Wcześniejsza praca wykazała, że ważnym czynnikiem predykcyjnym przeżycia u pacjentów z dysfunkcją skurczową jest frakcja wyrzutowa lewej komory podczas wysiłku.23 Najbardziej korzystna odpowiedź dynamiczna komory na popyt na zwiększoną pojemność minutową jest związana zarówno ze wzrostem końcowo-rozkurczowej objętość i spadek końcowej objętości skurczowej. Chirurgiczna rekonstrukcja komory może utrudniać tę zwiększoną odpowiedź wypełnienia.
Jednym z ograniczeń projektu badania STICH było to, że lekarze i chirurdzy opiekujący się pacjentami byli świadomi otrzymanego leczenia. Staraliśmy się złagodzić to ograniczenie tak bardzo, jak to możliwe, poszukując pełnej obserwacji dla wszystkich pacjentów i wybierając próbne punkty końcowe, które nie były głównie subiektywne. Można sobie wyobrazić, że decyzja o hospitalizacji pacjenta w okresie obserwacji mogła być uzależniona od wiedzy lekarza o wykonywanej operacji. Jednak wskaźniki zgonu, zawału mięśnia sercowego i udaru były podobne w obu grupach badawczych.
W sumie 83 z 1000 pacjentów (8%) nie otrzymało przydzielonego leczenia. Pacjenci, którzy zostali zidentyfikowani przed randomizacją jako kwalifikujący się do leczenia, mogliby oczekiwać, że będą mieli wyższy przedoperacyjny współczynnik krzyżowania niż pacjenci, dla których preferowana była jedna strategia operacyjna. Co więcej, krzyżówki kierowane przez lekarzy były podobne w obu grupach badawczych. Analizy przeprowadzone na zasadzie zamiaru leczenia i zgodnie z otrzymanym zabiegiem miały podobne wyniki.
Podsumowując, w naszym badaniu porównano skuteczność samego CABG z CABG z chirurgiczną rekonstrukcją komorową u pacjentów z chorobą wieńcową i dysfunkcją skurczową lewej komory. Nie było istotnej różnicy między dwoma badanymi grupami pod względem poprawy objawów lub stopnia zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowych.
[hasła pokrewne: nerw językowy, rakowiak wyrostka robaczkowego, przychodnia bytom ]

Powiązane tematy z artykułem: nerw językowy przychodnia bytom rakowiak wyrostka robaczkowego

Posted by on 1 listopada 2018

Operacyjne, intubacyjne i początkowe czasy hospitalizacji były dłuższe u pacjentów leczonych kombinowaną procedurą. Wyniki tego badania nie potwierdzają zastosowania chirurgicznej rekonstrukcji komorowej w badanej populacji. Dwa powody mogą być oferowane za negatywny wynik tego procesu. Być może doświadczeni chirurdzy postanowili zapisać pacjentów, u których uznali, że chirurgiczna rekonstrukcja komory okaże się niepotrzebna, ale zaproponowali tę procedurę bezpośrednio, zamiast zapisania się w badaniu, do wszystkich jednocześnie ocenianych pacjentów, dla których byli przekonani, że procedura będzie korzystna. Podejmowanie tak precyzyjnych decyzji dotyczących wyboru pacjentów nie jest zgodne z różnorodnymi opiniami na temat kwalifikowalności określonych pacjentów do randomizowanego przypisania do chirurgicznej rekonstrukcji komorowej, co omówiono podczas spotkań badaczy STICH. Badacze biorący udział w badaniu zdawali się podejmować decyzje dotyczące losowania z szerokiego spektrum pozycji równowagi na podstawie różnic w ocenie ważenia wyjściowych cech klinicznych i obrazowania potencjalnych uczestników badania.
Bardziej prawdopodobną przyczyną braku korzyści z chirurgicznej rekonstrukcji komorowej jest to, że korzyści oczekiwane z chirurgicznego zmniejszenia objętości lewej komory (zmniejszenie stresu ściennego i poprawa funkcji skurczowej) są równoważone przez zmniejszenie rozkurczowej rozkurczu. Wcześniejsza praca wykazała, że ważnym czynnikiem predykcyjnym przeżycia u pacjentów z dysfunkcją skurczową jest frakcja wyrzutowa lewej komory podczas wysiłku.23 Najbardziej korzystna odpowiedź dynamiczna komory na popyt na zwiększoną pojemność minutową jest związana zarówno ze wzrostem końcowo-rozkurczowej objętość i spadek końcowej objętości skurczowej. Chirurgiczna rekonstrukcja komory może utrudniać tę zwiększoną odpowiedź wypełnienia.
Jednym z ograniczeń projektu badania STICH było to, że lekarze i chirurdzy opiekujący się pacjentami byli świadomi otrzymanego leczenia. Staraliśmy się złagodzić to ograniczenie tak bardzo, jak to możliwe, poszukując pełnej obserwacji dla wszystkich pacjentów i wybierając próbne punkty końcowe, które nie były głównie subiektywne. Można sobie wyobrazić, że decyzja o hospitalizacji pacjenta w okresie obserwacji mogła być uzależniona od wiedzy lekarza o wykonywanej operacji. Jednak wskaźniki zgonu, zawału mięśnia sercowego i udaru były podobne w obu grupach badawczych.
W sumie 83 z 1000 pacjentów (8%) nie otrzymało przydzielonego leczenia. Pacjenci, którzy zostali zidentyfikowani przed randomizacją jako kwalifikujący się do leczenia, mogliby oczekiwać, że będą mieli wyższy przedoperacyjny współczynnik krzyżowania niż pacjenci, dla których preferowana była jedna strategia operacyjna. Co więcej, krzyżówki kierowane przez lekarzy były podobne w obu grupach badawczych. Analizy przeprowadzone na zasadzie zamiaru leczenia i zgodnie z otrzymanym zabiegiem miały podobne wyniki.
Podsumowując, w naszym badaniu porównano skuteczność samego CABG z CABG z chirurgiczną rekonstrukcją komorową u pacjentów z chorobą wieńcową i dysfunkcją skurczową lewej komory. Nie było istotnej różnicy między dwoma badanymi grupami pod względem poprawy objawów lub stopnia zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowych.
[hasła pokrewne: nerw językowy, rakowiak wyrostka robaczkowego, przychodnia bytom ]

Powiązane tematy z artykułem: nerw językowy przychodnia bytom rakowiak wyrostka robaczkowego