Posted by on 28 maja 2018

Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Po wstępnym określeniu ogólnej kwalifikowalności do badania, pacjenci byli oceniani w celu określenia, który składnik programu STICH był dla nich odpowiedni na podstawie odpowiednich opcji terapeutycznych dla tego pacjenta (sama terapia medyczna, sam CABG lub CABG plus chirurgiczna rekonstrukcja komory) (Rysunek 1). Pacjenci, u których wystąpiło zwężenie lewej tętnicy wieńcowej o 50% lub więcej, lub którzy mieli dławicę kanadyjskiego układu sercowo-naczyniowego (CCS) w klasie III lub IV podczas leczenia medycznego, nie byli uprawnieni do samodzielnej terapii medycznej. U wszystkich pacjentów wykonano obrazowanie serca w celu oceny funkcji lewej komory i ruchu ściany. Pacjentów, u których stwierdzono dominującą przednią akinezję lub dyskinezy lewej komory uznano za chorych, którzy byli podatni na chirurgiczną rekonstrukcję komorową.
Korzystając z tych wytycznych, lekarze, którzy byli odpowiedzialni za przeprowadzenie badania, wybrali warstwę losową dla każdego pacjenta, która wydawała się oferować możliwości terapeutyczne z równoważnymi potencjalnymi zagrożeniami i korzyściami. Zastosowano randomizację z użyciem zablokowanych bloków, z warstwowaniem według miejsca klinicznego i według tego, czy pacjent był kandydatem do SVR, tylko do terapii medycznej, lub dla obu (Figura 1).
Wynikowa próba obejmowała dwa główne składniki. Pacjenci z komponentem Hipoteza zostali losowo przydzieleni do otrzymywania zarówno samej terapii medycznej, jak i terapii medycznej oraz CABG. Składnik hipotezy jest w toku. Pacjenci z komponentem Hipoteza 2 zostali losowo przydzieleni do leczenia farmakologicznego plus CABG lub terapii medycznej plus CABG i chirurgicznej rekonstrukcji komory. Wyniki komponentu Hipoteza 2 są przedmiotem niniejszego raportu.
Leczenie
Oparte na wytycznych zalecenia dotyczące używania narkotyków i urządzeń zostały podkreślone dla wszystkich pacjentów. Główny kardiolog w każdym miejscu był odpowiedzialny za monitorowanie w celu zapewnienia, że inhibitory ACE, blokery receptora angiotensyny, beta-blokery, antagoniści aldosteronu, leki przeciwpłytkowe, statyny, leki moczopędne, napromienianie, rozruszniki serca (w przypadku bradyarytmii lub resynchronizacji serca) oraz wszczepiany kardiowerter -defibrylatory były właściwie używane podczas całego badania.
Lekarze kardiochirurdzy byli indywidualnie kwalifikowani do udziału w badaniu, jeśli spełnili określone kryteria skuteczności. W celu uzyskania certyfikatu CABG chirurdzy musieli dostarczyć dane dotyczące co najmniej 25 pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory wynoszącą 40% lub mniej, którzy przeszli CABG, ze stopą zgonów wynoszącą 5% lub mniej. Edukacja przed zabiegiem chirurgicznej rekonstrukcji komorowej i zarządzania okołooperacyjnego została udostępniona przed włączeniem pacjentów i podczas spotkań badaczy. Certyfikacja poszczególnych chirurgów do wykonywania chirurgicznej rekonstrukcji komorowej wymaga dowodów na konsekwentne zmniejszenie objętości lewej komory w okresie pooperacyjnym u pięciu kolejnych pacjentów, którzy przeżyli operację.
Podczas CABG, u wszystkich pacjentów bez konkretnych przeciwwskazań wymagane było przeszczepienie tętnic w kierunku zwężenia lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej
[hasła pokrewne: psycholog poznań, psycholog lublin, psychologia pracy ]

Powiązane tematy z artykułem: psycholog lublin psycholog poznań psychologia pracy

Posted by on 28 maja 2018

Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Po wstępnym określeniu ogólnej kwalifikowalności do badania, pacjenci byli oceniani w celu określenia, który składnik programu STICH był dla nich odpowiedni na podstawie odpowiednich opcji terapeutycznych dla tego pacjenta (sama terapia medyczna, sam CABG lub CABG plus chirurgiczna rekonstrukcja komory) (Rysunek 1). Pacjenci, u których wystąpiło zwężenie lewej tętnicy wieńcowej o 50% lub więcej, lub którzy mieli dławicę kanadyjskiego układu sercowo-naczyniowego (CCS) w klasie III lub IV podczas leczenia medycznego, nie byli uprawnieni do samodzielnej terapii medycznej. U wszystkich pacjentów wykonano obrazowanie serca w celu oceny funkcji lewej komory i ruchu ściany. Pacjentów, u których stwierdzono dominującą przednią akinezję lub dyskinezy lewej komory uznano za chorych, którzy byli podatni na chirurgiczną rekonstrukcję komorową.
Korzystając z tych wytycznych, lekarze, którzy byli odpowiedzialni za przeprowadzenie badania, wybrali warstwę losową dla każdego pacjenta, która wydawała się oferować możliwości terapeutyczne z równoważnymi potencjalnymi zagrożeniami i korzyściami. Zastosowano randomizację z użyciem zablokowanych bloków, z warstwowaniem według miejsca klinicznego i według tego, czy pacjent był kandydatem do SVR, tylko do terapii medycznej, lub dla obu (Figura 1).
Wynikowa próba obejmowała dwa główne składniki. Pacjenci z komponentem Hipoteza zostali losowo przydzieleni do otrzymywania zarówno samej terapii medycznej, jak i terapii medycznej oraz CABG. Składnik hipotezy jest w toku. Pacjenci z komponentem Hipoteza 2 zostali losowo przydzieleni do leczenia farmakologicznego plus CABG lub terapii medycznej plus CABG i chirurgicznej rekonstrukcji komory. Wyniki komponentu Hipoteza 2 są przedmiotem niniejszego raportu.
Leczenie
Oparte na wytycznych zalecenia dotyczące używania narkotyków i urządzeń zostały podkreślone dla wszystkich pacjentów. Główny kardiolog w każdym miejscu był odpowiedzialny za monitorowanie w celu zapewnienia, że inhibitory ACE, blokery receptora angiotensyny, beta-blokery, antagoniści aldosteronu, leki przeciwpłytkowe, statyny, leki moczopędne, napromienianie, rozruszniki serca (w przypadku bradyarytmii lub resynchronizacji serca) oraz wszczepiany kardiowerter -defibrylatory były właściwie używane podczas całego badania.
Lekarze kardiochirurdzy byli indywidualnie kwalifikowani do udziału w badaniu, jeśli spełnili określone kryteria skuteczności. W celu uzyskania certyfikatu CABG chirurdzy musieli dostarczyć dane dotyczące co najmniej 25 pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory wynoszącą 40% lub mniej, którzy przeszli CABG, ze stopą zgonów wynoszącą 5% lub mniej. Edukacja przed zabiegiem chirurgicznej rekonstrukcji komorowej i zarządzania okołooperacyjnego została udostępniona przed włączeniem pacjentów i podczas spotkań badaczy. Certyfikacja poszczególnych chirurgów do wykonywania chirurgicznej rekonstrukcji komorowej wymaga dowodów na konsekwentne zmniejszenie objętości lewej komory w okresie pooperacyjnym u pięciu kolejnych pacjentów, którzy przeżyli operację.
Podczas CABG, u wszystkich pacjentów bez konkretnych przeciwwskazań wymagane było przeszczepienie tętnic w kierunku zwężenia lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej
[hasła pokrewne: psycholog poznań, psycholog lublin, psychologia pracy ]

Powiązane tematy z artykułem: psycholog lublin psycholog poznań psychologia pracy