ostroga piętowa rtg

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym raku płuca o niedrobnokomórkowym raku płaskonabłonkowym

Pacjenci z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuc (NSCLC), u których występuje progresja choroby podczas lub po pierwszej linii chemioterapii, mają ograniczone możliwości leczenia. W tym randomizowanym, otwartym, międzynarodowym badaniu klinicznym fazy 3 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo niwolumabu, w pełni ludzkiego IgG4 zaprogramowanego immuno-kontrolnego przeciwciała kontrolującego śmierć (PD-1), w porównaniu z docetakselem w tej populacji pacjentów. Metody
Losowo przydzielono 272 pacjentów, którzy otrzy...

Więcej »

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym raku płuca o niedrobnokomórkowym raku płaskonabłonkowym cd 9

Dalsze badania koncentrujące się na większej populacji osób starszych niż uwzględniono w naszym badaniu, mogą pełniej scharakteryzować stopień korzyści z niwolumabu w tej podgrupie. Badania na wczesnym etapie sugerują, że ekspresja PD-L1 na komórkach nowotworowych lub limfocytach naciekających nowotwór (lub obu) może zwiększać prawdopodobieństwo odpowiedzi na skierowane na PD-1 terapie ukierunkowane na PD-L1.21,22 W zależności od wybranego poziomy testowe i ekspresyjne, wskaźniki odpowiedzi tak wysokie jak 83% zostały zg...

Więcej »

Klasyfikator oskrzelowy genomiczny do diagnostycznej oceny raka płuca cd 6

Po połączeniu bronchoskopii z klasyfikatorem współczynnik negatywnego prawdopodobieństwa poprawił się z 0,24 (95% CI, 0,21 do 0,29) do 0,06 (95% CI, 0,03 do 0,10). W wyniku tego, gdy zarówno bronchoskopia, jak i klasyfikator były ujemne, prawdopodobieństwo wystąpienia postseestu raka zmniejszyło się do mniej niż 10% dla pacjentów z prawdopodobieństwem wstępnym do 66% (ryc. 2). Dyskusja
W tym badaniu opisujemy ocenę klasyfikatora genomowego oskrzeli w diagnostyce raka płuca u pacjentów poddanych bronchoskopii w dwóch ...

Więcej »

Warianty DENND1B związane z astmą u dzieci ad 5

Delecja eksonów 10 do 12 usuwa prawie trzy helisy alfa w motywie SPO22; mutacja p.M171V prawdopodobnie zdestabilizuje wiązanie między helisą, zastępując mniejszy łańcuch boczny dla metioniny24; i oczekuje się, że mutacja p.A698T wpłynie na geometrię pętli i upakowanie dwóch otaczających helis alfa (ryc. S5 i S6 w dodatkowym dodatku). Białko TEX11 w zdrowych kontrolach i u pacjentów z azoospermią
Rycina 3. Rycina 3. Wykrywanie immunohistochemiczne TEX11 w skrawkach tkanki jąder uzyskanych od mężczyzny z nor...

Więcej »
http://www.endometrium.com.pl 751#fotobudka rossmann , #szparagi zapach moczu , #sposób na suche dłonie , #vena świdnik , #pęcherze na nogach , #dławica piersiowa stabilna , #plama na ustach , #rossmann lakiery do paznokci promocja , #dr górski neurochirurg , #jagody acai wikipedia ,