Posted by on 1 listopada 2018

Analizy danych dwóch braci z encefalopatią typu Wernickego. Panel A pokazuje skany MRI mózgu u starszego brata przy hospitalizacji z powodu stanu padaczkowego z zewnętrzną oftalmopatią w wieku 36 lat. Skan po lewej pokazuje sygnały o wysokiej intensywności w regionie okołodźwiękowym, a skan po prawej pokazuje sygnały o wysokiej intensywności w obustronnym przyśrodkowym wzgórzu. Panel B pokazuje wyniki elektroforezy bezpośrednio sekwencjonowanych produktów reakcji łańcuchowej polimerazy SLC19A3 amplifikowanych z DNA leukocytów starszego brata dwóch pacjentów. Analizy sekwencji wykazały substytucję A . G w pozycji nukleotydowej 218 w eksonie 2, co skutkowało substytucją lizyny w kodonie 44 kwasem glutaminowym i substytucją G . C w pozycji nukleotydowej 1047 w eksonie 3 skutkującą substytucją kwasu glutaminowego w kodonie. 320 z glutaminą. Analizy sekwencji genów związanych z metabolizmem tiaminy, w tym TKT, PDHA2, OGDH, DLD i SLC19A2, nie wykazały żadnej zmienności genetycznej obejmującej nowo odkryte łagodne polimorfizmy. Panel C przedstawia wyniki analizy polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych w rodzinie. W części rodowodowej figury stałe symbole oznaczają dotkniętych członków rodziny, a półstałe symbole wskazują nośniki mutacji. Trawienie zmutowanej sekwencji dla mutacji K44E lub E320Q daje odpowiednio fragmenty o wielkości 300 i 207 pz. Pacjenci (ścieżki 3 i 4) mieli dwa fragmenty wskazujące na heterozygotyczność związku dla K44E i E320Q. Ojciec był heterozygotyczny pod względem E320Q (linia 1), podczas gdy matka była heterozygotyczna pod względem K44E (linia 2). Panel D pokazuje komórkowe lokalizacje białka typu dzikiego i mutantów K44E i E320Q za pomocą testu immunofluorescencyjnego. Komplementarny DNA SLC19A3 (cDNA) subklonowano do PcDNA6.2 / GW / D-TOPO (Invitrogen) z C-końcowym znacznikiem epitopowym V5. Komórki jajnika chomika chińskiego (CHO) przejściowo transfekowano cDNA typu dzikiego, K44E lub E320Q SLC19A3 i przetwarzano w kierunku immunofluorescencji. Komórki zostały wyznakowane za pomocą przeciwciał przeciwko V5 lub rezydualnej izomerazie disiarczku białka (PDI) w retikulum endoplazmatycznym. Obrazy w kolumnie Scal to nakładki kompozytowe obrazów V5 i PDI. Panel E pokazuje wewnątrzkomórkowy wychwyt [3H] -tiaminy przez linie komórkowe CHO trwale eksprymujące białko typu dzikiego lub mutanty K44E lub E320Q. Wyniki wyrażono w zliczeniach na minutę jako średnie wartości poboru uzyskane z trzech niezależnych doświadczeń. I słupki reprezentują standardowe błędy. P <0,01 dla porównania białka typu dzikiego z K44E i E320Q. Panel F pokazuje poziomy RNA SLC19A3 w różnych obszarach ludzkiego mózgu obliczone z zastosowaniem standardowej krzywej plazmidu kontrolnego RNA-RNA, a następnie znormalizowane do dehydrogenazy 3-fosforanu aldehydu glicerynowego. Wyniki wyrażono jako średnie z trzech niezależnych eksperymentów. I słupki reprezentują standardowe błędy.
Opowiadamy o dwóch wcześniej zdrowych japońskich braciach z nowo odkrytym recesywnie odziedziczonym syndromem podobnym do encefalopatii Wernickego, która rozwinęła się w drugiej dekadzie życia; zespół ten przejawiał się klinicznie jako podwójne widzenie w tiaminie i opadanie powieki bez niedoboru tiaminy w surowicy Pacjenci mieli złożone napady częściowe, powodujące stan padaczkowy. Podawanie dużej dawki tiaminy (do 600 mg) poprawiło napady w ciągu 24 godzin, chociaż oftalmoplegia, oczopląs i ataksja trwały przez kilka tygodni. Nie było żadnych cech pozapiramidowych. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w mózgu wykazało sygnały o wysokiej intensywności w obustronnym przyśrodkowym wzgórzu i regionie okołodźwiękowym na obrazach odzyskiwania inwersji z osłabionym płynem (Figura 1A); sygnały te były charakterystyczne dla wyników w encefalopatii Wernickego i stały się normalne w ciągu miesiąca po leczeniu. Wywiady krewnych pacjentów potwierdziły, że ich rodzice nie mają pokrewieństwa. Podostra oftalmoplegia z oczopląsem i ataksją występowała wielokrotnie w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu 100 mg tiaminy na dobę. W żadnej z pacjentek nie było historii przewlekłego alkoholizmu. Psychoza Korsakoffa nie pojawiła się nawet po długich okresach objawów podobnych do Wernickego.
Kliniczne i obrazowe cechy przypominające encefalopatię Wernickego u tych pacjentów sugerowały, że zespół był spowodowany genetycznym zaburzeniem metabolizmu tiaminy.1 Analiza genomu SLC19A3 kodującego ludzki transporter tiaminy 2 (hTHTR2) 2,3 ujawniła, że pacjenci byli heterozygotami złożonymi dla Mutacje K44E i E320Q; mutacje te nie pojawiły się wśród 192 etnicznie dobranych osób kontrolnych (ryc. 1B i 1C). Analiza ekspresji genów w komórkach hodowli ssaków wykazała, że większość mutanta K44E jest upośledzona w transporcie wewnątrzkomórkowym, a jednocześnie pozostaje prawidłowa w retikulum endoplazmatycznym. Mutant E320Q był identyczny w lokalizacji na powierzchni komórki z białkiem typu dzikiego (Figura 1D), podczas gdy aktywność wewnątrzkomórkowego wychwytu tiaminy była znacznie zmniejszona (Figura 1E). Wysoka ekspresja RNA SLC19A3 we wzgórzu (ryc. 1F) może wyjaśniać selektywne uszkodzenia wzgórzowe na MRI.
Mutacja SLC19A3 powoduje reakcję podstawną-zwojową biotyny, charakteryzującą się podostrą encefalopatią ze sztywnością i dystonią. Biotyna jest skuteczna, a tiamina jest nieskuteczna w leczeniu tej choroby wieku dziecięcego.4,5 Cechą tego procesu na MRI są obustronne martwicze zmiany w głowach ogoniastych; jest to znacznie różne od umiejscowienia zmian chorobowych w opisywanej chorobie4. Brak niedoboru tiaminy w surowicy i skuteczność wysokodawkowej tiaminy u naszych pacjentów sugerują, że dysfunkcja hTHTR2 może indukować ekspresję innego ludzkiego transportera tiaminy 1-kodowanego gen zwany SLC19A2, co zwiększa wewnątrzkomórkowy transport tiaminy w enterocytach i komórkach neuronalnych. Identyfikacja tego zespołu daje wgląd w metabolizm tiaminy związany z encefalopatią Wernickego u ludzi i sugeruje, że mechanizm psychozy Korsakoffa może być niezależny od tych szlaków tiaminowych.
Satoshi Kono, MD, Ph.D.
Dr Hiroaki Miyajima, doktor medycyny
Kenichi Yoshida, MD, Ph.D.
Doktor Akashi Togawa, Ph.D.
Kentaro Shirakawa, MD
Hitoshi Suzuki, MD
Hamamatsu University School of Medicine, Hamamatsu 431-3192, Japonia
-med.ac.jp
5 Referencje1. Sechi G, Serra A Encefalopatia Wernickego: nowe uwarunkowania kliniczne i najnowsze postępy w diagnostyce i leczeniu. Lancet Neurol 2007; 6: 442-455
Crossref Web of Science Medline
2. Eudy JD, Spiegelstein O, Barber RC, Włodarczyk BJ, Talbot J, Finnell RH. Identyfikacja i charakterystyka ludzkiego i mysiego genu SLC19A3: nowy członek rodziny genów transportujących mikroelementy z rodziny folianów. Mol Genet Metab 2000; 71: 581-590
Crossref Web of Science Medline
3. Rajgopal A, Edmondson A, Goldman ID, Zhao R. SLC19A3 koduje drugi transporter tiaminow
[hasła pokrewne: dyżury aptek czechowice dziedzice, diagnoza integracji sensorycznej, piramida zdrowego żywienia dla dzieci ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnoza integracji sensorycznej dyżury aptek czechowice dziedzice piramida zdrowego żywienia dla dzieci

Posted by on 1 listopada 2018

Analizy danych dwóch braci z encefalopatią typu Wernickego. Panel A pokazuje skany MRI mózgu u starszego brata przy hospitalizacji z powodu stanu padaczkowego z zewnętrzną oftalmopatią w wieku 36 lat. Skan po lewej pokazuje sygnały o wysokiej intensywności w regionie okołodźwiękowym, a skan po prawej pokazuje sygnały o wysokiej intensywności w obustronnym przyśrodkowym wzgórzu. Panel B pokazuje wyniki elektroforezy bezpośrednio sekwencjonowanych produktów reakcji łańcuchowej polimerazy SLC19A3 amplifikowanych z DNA leukocytów starszego brata dwóch pacjentów. Analizy sekwencji wykazały substytucję A . G w pozycji nukleotydowej 218 w eksonie 2, co skutkowało substytucją lizyny w kodonie 44 kwasem glutaminowym i substytucją G . C w pozycji nukleotydowej 1047 w eksonie 3 skutkującą substytucją kwasu glutaminowego w kodonie. 320 z glutaminą. Analizy sekwencji genów związanych z metabolizmem tiaminy, w tym TKT, PDHA2, OGDH, DLD i SLC19A2, nie wykazały żadnej zmienności genetycznej obejmującej nowo odkryte łagodne polimorfizmy. Panel C przedstawia wyniki analizy polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych w rodzinie. W części rodowodowej figury stałe symbole oznaczają dotkniętych członków rodziny, a półstałe symbole wskazują nośniki mutacji. Trawienie zmutowanej sekwencji dla mutacji K44E lub E320Q daje odpowiednio fragmenty o wielkości 300 i 207 pz. Pacjenci (ścieżki 3 i 4) mieli dwa fragmenty wskazujące na heterozygotyczność związku dla K44E i E320Q. Ojciec był heterozygotyczny pod względem E320Q (linia 1), podczas gdy matka była heterozygotyczna pod względem K44E (linia 2). Panel D pokazuje komórkowe lokalizacje białka typu dzikiego i mutantów K44E i E320Q za pomocą testu immunofluorescencyjnego. Komplementarny DNA SLC19A3 (cDNA) subklonowano do PcDNA6.2 / GW / D-TOPO (Invitrogen) z C-końcowym znacznikiem epitopowym V5. Komórki jajnika chomika chińskiego (CHO) przejściowo transfekowano cDNA typu dzikiego, K44E lub E320Q SLC19A3 i przetwarzano w kierunku immunofluorescencji. Komórki zostały wyznakowane za pomocą przeciwciał przeciwko V5 lub rezydualnej izomerazie disiarczku białka (PDI) w retikulum endoplazmatycznym. Obrazy w kolumnie Scal to nakładki kompozytowe obrazów V5 i PDI. Panel E pokazuje wewnątrzkomórkowy wychwyt [3H] -tiaminy przez linie komórkowe CHO trwale eksprymujące białko typu dzikiego lub mutanty K44E lub E320Q. Wyniki wyrażono w zliczeniach na minutę jako średnie wartości poboru uzyskane z trzech niezależnych doświadczeń. I słupki reprezentują standardowe błędy. P <0,01 dla porównania białka typu dzikiego z K44E i E320Q. Panel F pokazuje poziomy RNA SLC19A3 w różnych obszarach ludzkiego mózgu obliczone z zastosowaniem standardowej krzywej plazmidu kontrolnego RNA-RNA, a następnie znormalizowane do dehydrogenazy 3-fosforanu aldehydu glicerynowego. Wyniki wyrażono jako średnie z trzech niezależnych eksperymentów. I słupki reprezentują standardowe błędy.
Opowiadamy o dwóch wcześniej zdrowych japońskich braciach z nowo odkrytym recesywnie odziedziczonym syndromem podobnym do encefalopatii Wernickego, która rozwinęła się w drugiej dekadzie życia; zespół ten przejawiał się klinicznie jako podwójne widzenie w tiaminie i opadanie powieki bez niedoboru tiaminy w surowicy Pacjenci mieli złożone napady częściowe, powodujące stan padaczkowy. Podawanie dużej dawki tiaminy (do 600 mg) poprawiło napady w ciągu 24 godzin, chociaż oftalmoplegia, oczopląs i ataksja trwały przez kilka tygodni. Nie było żadnych cech pozapiramidowych. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w mózgu wykazało sygnały o wysokiej intensywności w obustronnym przyśrodkowym wzgórzu i regionie okołodźwiękowym na obrazach odzyskiwania inwersji z osłabionym płynem (Figura 1A); sygnały te były charakterystyczne dla wyników w encefalopatii Wernickego i stały się normalne w ciągu miesiąca po leczeniu. Wywiady krewnych pacjentów potwierdziły, że ich rodzice nie mają pokrewieństwa. Podostra oftalmoplegia z oczopląsem i ataksją występowała wielokrotnie w ciągu kilku miesięcy po odstawieniu 100 mg tiaminy na dobę. W żadnej z pacjentek nie było historii przewlekłego alkoholizmu. Psychoza Korsakoffa nie pojawiła się nawet po długich okresach objawów podobnych do Wernickego.
Kliniczne i obrazowe cechy przypominające encefalopatię Wernickego u tych pacjentów sugerowały, że zespół był spowodowany genetycznym zaburzeniem metabolizmu tiaminy.1 Analiza genomu SLC19A3 kodującego ludzki transporter tiaminy 2 (hTHTR2) 2,3 ujawniła, że pacjenci byli heterozygotami złożonymi dla Mutacje K44E i E320Q; mutacje te nie pojawiły się wśród 192 etnicznie dobranych osób kontrolnych (ryc. 1B i 1C). Analiza ekspresji genów w komórkach hodowli ssaków wykazała, że większość mutanta K44E jest upośledzona w transporcie wewnątrzkomórkowym, a jednocześnie pozostaje prawidłowa w retikulum endoplazmatycznym. Mutant E320Q był identyczny w lokalizacji na powierzchni komórki z białkiem typu dzikiego (Figura 1D), podczas gdy aktywność wewnątrzkomórkowego wychwytu tiaminy była znacznie zmniejszona (Figura 1E). Wysoka ekspresja RNA SLC19A3 we wzgórzu (ryc. 1F) może wyjaśniać selektywne uszkodzenia wzgórzowe na MRI.
Mutacja SLC19A3 powoduje reakcję podstawną-zwojową biotyny, charakteryzującą się podostrą encefalopatią ze sztywnością i dystonią. Biotyna jest skuteczna, a tiamina jest nieskuteczna w leczeniu tej choroby wieku dziecięcego.4,5 Cechą tego procesu na MRI są obustronne martwicze zmiany w głowach ogoniastych; jest to znacznie różne od umiejscowienia zmian chorobowych w opisywanej chorobie4. Brak niedoboru tiaminy w surowicy i skuteczność wysokodawkowej tiaminy u naszych pacjentów sugerują, że dysfunkcja hTHTR2 może indukować ekspresję innego ludzkiego transportera tiaminy 1-kodowanego gen zwany SLC19A2, co zwiększa wewnątrzkomórkowy transport tiaminy w enterocytach i komórkach neuronalnych. Identyfikacja tego zespołu daje wgląd w metabolizm tiaminy związany z encefalopatią Wernickego u ludzi i sugeruje, że mechanizm psychozy Korsakoffa może być niezależny od tych szlaków tiaminowych.
Satoshi Kono, MD, Ph.D.
Dr Hiroaki Miyajima, doktor medycyny
Kenichi Yoshida, MD, Ph.D.
Doktor Akashi Togawa, Ph.D.
Kentaro Shirakawa, MD
Hitoshi Suzuki, MD
Hamamatsu University School of Medicine, Hamamatsu 431-3192, Japonia
-med.ac.jp
5 Referencje1. Sechi G, Serra A Encefalopatia Wernickego: nowe uwarunkowania kliniczne i najnowsze postępy w diagnostyce i leczeniu. Lancet Neurol 2007; 6: 442-455
Crossref Web of Science Medline
2. Eudy JD, Spiegelstein O, Barber RC, Włodarczyk BJ, Talbot J, Finnell RH. Identyfikacja i charakterystyka ludzkiego i mysiego genu SLC19A3: nowy członek rodziny genów transportujących mikroelementy z rodziny folianów. Mol Genet Metab 2000; 71: 581-590
Crossref Web of Science Medline
3. Rajgopal A, Edmondson A, Goldman ID, Zhao R. SLC19A3 koduje drugi transporter tiaminow
[hasła pokrewne: dyżury aptek czechowice dziedzice, diagnoza integracji sensorycznej, piramida zdrowego żywienia dla dzieci ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnoza integracji sensorycznej dyżury aptek czechowice dziedzice piramida zdrowego żywienia dla dzieci