Posted by on 3 sierpnia 2018

Poziom ekspresji mRNA HTRA1 w fibroblastach od pacjenta z mutacją R370X wynosił 6,0% w fibroblastach od osobników kontrolnych, a leczenie cykloheksymidem, inhibitorem zaniku z udziałem nonsensownego, zwiększało ten poziom czterokrotnie (Figura 3A ). Nie wykryliśmy białka HTRA1 w pożywce hodowlanej fibroblastów od pacjenta z mutacją R370X (Temat II-2, Rodzina 1) (Figura 3B). Ponadto, analiza HTRA1 w leukocytach z heterozygotycznego nośnika tej mutacji (osobnik II-1, rodzina 1) wykazała obecność mRNA HTRA1 typu dzikiego (Figura 3C). Zmutowana HTRA1 i sygnalizacja przez Homologi TGF-.
Figura 4. Figura 4. Wpływ mutacji na transkrypcję przez członków rodziny transformującego czynnika wzrostu . (TGF-.). Panel A pokazuje wyniki kotransfekcji myoblastów C2C12 myszy z plazmidem ekspresyjnym lucyferazy renilli pRL-TK, plazmidem ekspresyjnym HTRA1 typu dzikiego lub zmutowanym i innymi konstruktami wektorowymi zaprojektowanymi do oznaczania transkrypcji przez TGF-.1, białko morfogenetyczne kości (BMP -4 lub BMP-2). Dane stanowią średnie (z trzech niezależnych doświadczeń) aktywności lucyferazy świetlika, podzielone przez aktywność lucyferazy renilla, przedstawione jako wzrost czynnika w stosunku do średniego poziomu wśród kontroli (ujemny dla HTRA1 i TGF-.1). Panel B pokazuje wyniki kotransfekcji ludzkiej zarodkowej linii komórkowej nerki HEK293 za pomocą dzikiego lub zmutowanego wektora ekspresyjnego HTRA1-małpiego wirusa 5 i innych konstruktów wektora zaprojektowanych do oznaczania transkrypcji przez pro-TGF-.1, pro-BMP-4. lub pro-BMP-2. Lizaty pełnokomórkowe poddano immunoblottingowi. Dane są średnimi stosunkami poziomów ekspresji fosforylowanego SMAD (pSMAD) i SMAD, w czterech niezależnych eksperymentach, pokazanymi jako wzrost współczynnika w stosunku do średniego stosunku pomiędzy kontrolami (ujemny dla HTRA1 i TGF-.1). Wartości średnie dla HTRA1 typu dzikiego były znacząco niższe niż dla zmutowanej HTRA1 (P <0,05 dla wszystkich porównań, w teście wielokrotnego porównania Tukeya). Substytucja aminokwasowa motywu proteazy serynowej S328A, która znosi aktywność proteazy w HTRA1, została wykorzystana jako kontrola ujemna.14 W panelu C fibroblasty z dwóch kontroli (A i B) i homozygotyczny nośnik R370X HTRA1 (przedmiot II- 2, rodzina 1) kotransfekowano plazmidem ekspresyjnym pRL-TK renilli lucyferazy i wektorami zaprojektowanymi do oznaczania transkrypcji przez TGF-.. Dane stanowią średnie (z trzech niezależnych doświadczeń) aktywności lucyferazy świetlika, podzielone przez aktywność lucyferazy renilla, pokazane jako wzrost współczynnika ponad średni poziom wśród kontroli negatywnych zawierających tylko wektor reporterowy (nie pokazano). Średnie wartości dla komórek R370X są znacznie wyższe niż w każdej z kontroli (P <0,05 dla obu porównań, w teście wielokrotnego porównania Tukeya). Panel D pokazuje poziomy informacyjnego RNA genu noggin (NOG) (mRNA) (wśród trzech niezależnych doświadczeń dla każdego osobnika) w fibroblastach od czterech kontroli i od homozygotycznego nosiciela R370X HTRA1 (podmiot II-2, rodzina 1). Poziom ekspresji dla osobnika II-2 przedstawiono jako stosunek średniego poziomu fibroblastów z czterech kontroli. W panelach od A do D paski T oznaczają błędy standardowe [więcej w: psychoterapia śląsk, endometrium z cechami sekrecji, rumia stomatolog ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrium z cechami sekrecji psychoterapia śląsk rumia stomatolog

Posted by on 3 sierpnia 2018

Poziom ekspresji mRNA HTRA1 w fibroblastach od pacjenta z mutacją R370X wynosił 6,0% w fibroblastach od osobników kontrolnych, a leczenie cykloheksymidem, inhibitorem zaniku z udziałem nonsensownego, zwiększało ten poziom czterokrotnie (Figura 3A ). Nie wykryliśmy białka HTRA1 w pożywce hodowlanej fibroblastów od pacjenta z mutacją R370X (Temat II-2, Rodzina 1) (Figura 3B). Ponadto, analiza HTRA1 w leukocytach z heterozygotycznego nośnika tej mutacji (osobnik II-1, rodzina 1) wykazała obecność mRNA HTRA1 typu dzikiego (Figura 3C). Zmutowana HTRA1 i sygnalizacja przez Homologi TGF-.
Figura 4. Figura 4. Wpływ mutacji na transkrypcję przez członków rodziny transformującego czynnika wzrostu . (TGF-.). Panel A pokazuje wyniki kotransfekcji myoblastów C2C12 myszy z plazmidem ekspresyjnym lucyferazy renilli pRL-TK, plazmidem ekspresyjnym HTRA1 typu dzikiego lub zmutowanym i innymi konstruktami wektorowymi zaprojektowanymi do oznaczania transkrypcji przez TGF-.1, białko morfogenetyczne kości (BMP -4 lub BMP-2). Dane stanowią średnie (z trzech niezależnych doświadczeń) aktywności lucyferazy świetlika, podzielone przez aktywność lucyferazy renilla, przedstawione jako wzrost czynnika w stosunku do średniego poziomu wśród kontroli (ujemny dla HTRA1 i TGF-.1). Panel B pokazuje wyniki kotransfekcji ludzkiej zarodkowej linii komórkowej nerki HEK293 za pomocą dzikiego lub zmutowanego wektora ekspresyjnego HTRA1-małpiego wirusa 5 i innych konstruktów wektora zaprojektowanych do oznaczania transkrypcji przez pro-TGF-.1, pro-BMP-4. lub pro-BMP-2. Lizaty pełnokomórkowe poddano immunoblottingowi. Dane są średnimi stosunkami poziomów ekspresji fosforylowanego SMAD (pSMAD) i SMAD, w czterech niezależnych eksperymentach, pokazanymi jako wzrost współczynnika w stosunku do średniego stosunku pomiędzy kontrolami (ujemny dla HTRA1 i TGF-.1). Wartości średnie dla HTRA1 typu dzikiego były znacząco niższe niż dla zmutowanej HTRA1 (P <0,05 dla wszystkich porównań, w teście wielokrotnego porównania Tukeya). Substytucja aminokwasowa motywu proteazy serynowej S328A, która znosi aktywność proteazy w HTRA1, została wykorzystana jako kontrola ujemna.14 W panelu C fibroblasty z dwóch kontroli (A i B) i homozygotyczny nośnik R370X HTRA1 (przedmiot II- 2, rodzina 1) kotransfekowano plazmidem ekspresyjnym pRL-TK renilli lucyferazy i wektorami zaprojektowanymi do oznaczania transkrypcji przez TGF-.. Dane stanowią średnie (z trzech niezależnych doświadczeń) aktywności lucyferazy świetlika, podzielone przez aktywność lucyferazy renilla, pokazane jako wzrost współczynnika ponad średni poziom wśród kontroli negatywnych zawierających tylko wektor reporterowy (nie pokazano). Średnie wartości dla komórek R370X są znacznie wyższe niż w każdej z kontroli (P <0,05 dla obu porównań, w teście wielokrotnego porównania Tukeya). Panel D pokazuje poziomy informacyjnego RNA genu noggin (NOG) (mRNA) (wśród trzech niezależnych doświadczeń dla każdego osobnika) w fibroblastach od czterech kontroli i od homozygotycznego nosiciela R370X HTRA1 (podmiot II-2, rodzina 1). Poziom ekspresji dla osobnika II-2 przedstawiono jako stosunek średniego poziomu fibroblastów z czterech kontroli. W panelach od A do D paski T oznaczają błędy standardowe [więcej w: psychoterapia śląsk, endometrium z cechami sekrecji, rumia stomatolog ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrium z cechami sekrecji psychoterapia śląsk rumia stomatolog