Posted by on 28 maja 2018

W liście do redaktora, Wysowski (numer stycznia) 1, zauważa, że Food and Drug Administration (FDA) otrzymała zgłoszenia 23 przypadków raka przełyku u pacjentów, którzy otrzymali doustne bisfosfoniany, i domaga się badań, które zbadają, czy bisfosfonian stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem tego raka. Zgłoszone przypadki raka przełyku wystąpiły po stosunkowo krótkim czasie stosowania, a mediana czasu do rozpoznania wyniosła 2,1 roku.
Korzystając z danych z rejestrów krajowych (od 1995 r. Do 2005 r.), Indywidualnie dopasowaliśmy 13 678 pacjentów ze złamaniami, którzy wypełnili więcej niż jedną receptę na dowolny doustny bisfosfonian (62% dla alendronianu, 36% dla etidronianu i 2% dla ibandronianu, rizedronianu lub klodronianu; ) z 27 356 pacjentami ze złamaniem, którzy nie wypełniali żadnych zaleceń dotyczących bisfosfonianów i którzy byli podobni pod względem wieku (średnia [. SD], 74,3 . 8,8 lat), płci (89,1% stanowiły kobiety) i typu złamania. Zastosowaliśmy model proporcjonalnego hazardu Coxa, który kontrolował indeks Charlsona i liczbę współistniejących leków, włączając czas do zdarzenia, śmierć lub koniec badania. Średni czas obserwacji wynosił 2,2 roku (średnia, 2,8) i mediana czasu ekspozycji na doustne bisfosfoniany wynosiła 1,5 roku (średnia, 2,1). Zidentyfikowaliśmy 37 przypadków raka przełyku i 48 przypadków raka żołądka w okresie 128 300 pacjento-lat. Pacjenci otrzymujący doustne bisfosfoniany nie byli narażeni na zwiększone ryzyko raka przełyku lub raka żołądka (współczynnik ryzyka dla łącznego wyniku, 0,78; przedział ufności 95% [CI], 0,49 do 1,26). Ryzyko raka przełyku było znacząco zmniejszone (współczynnik ryzyka, 0,35; 95% CI, 0,14 do 0,85; P = 0,02), podczas gdy ryzyko raka żołądka nie różniło się istotnie od ryzyka u osób kontrolnych (współczynnik ryzyka, 1,23; CI, 0,68 do 2,22; P = 0,49).
Nasze badanie miało kilka ograniczeń. Po pierwsze, chociaż było to duże badanie, wskaźniki raka były niskie, więc przedziały ufności były szerokie. Po drugie, doustne bisfosfoniany mogą być skierowane preferencyjnie i akceptowane przez pacjentów bez objawów górnego odcinka przewodu pokarmowego, co prowadzi do niskiego ryzyka. Po trzecie, współczynniki ryzyka mogły być przeszacowane, ponieważ stosowanie endoskopii jest bardziej prawdopodobne u pacjentów przyjmujących doustne bisfosfoniany. Niemniej jednak to krajowe badanie kohortowe nie zapewnia wsparcia dla podejrzewanego wzrostu ryzyka raka przełyku we wczesnej fazie doustnego leczenia bisfosfonianami.
Bo Abrahamsen, MD, Ph.D.
Szpital Uniwersytecki w Kopenhadze Gentofte, DK-2900 Hellerup, Dania
b. dk
Dr n. Med. Pia Eiken
Szpital Hiller.d, DK-3400 Hiller.d, Dania
Richard Eastell, MD
University of Sheffield, Sheffield S5 7AU, Wielka Brytania
Dr Abrahamsen zgłasza otrzymywanie opłat za konsultacje od Novartis, opłat za doradztwo od Amgen i Nycomed oraz opłat za wykłady od Eli Lilly i Procter & Gamble; Dr Eiken, otrzymując wynagrodzenie od rad nadzorczych Amgen; i dr Eastell, otrzymując wynagrodzenie za konsultacje lub doradztwo od Amgen, Novartis, Procter & Gamble, Servier, Ono Pharmaceutical i GlaxoSmithKline, opłaty za wykłady od Eli Lilly oraz wsparcie ze strony AstraZeneca, Procter & Gamble i Novartis Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
Odniesienie1. Wysowski DK. Doniesienia o raku przełyku przy doustnym stosowaniu bisfosfonianów. N Engl J Med 2009; 360: 89-90
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
Wysowski podaje, że 23 przypadki raka przełyku u osób otrzymujących doustne bisfosfoniany zgłaszano FDA od 1995 roku. Porównano wskaźniki raka przełyku wśród osób przyjmujących doustne bisfosfoniany z częstością wśród osób przyjmujących inne leki przeciw osteoporozie (np. Raloksyfen lub kalcytonina) i z szacunkami nadzoru, epidemiologii i wyników końcowych (SEER) Przeszukaliśmy rejestry wykorzystania opieki medycznej beneficjentów Medicare, którzy rozpoczęli leczenie doustnym bisfosfonianem lub innymi lekami przeciw osteoporozie w celu znalezienia nowej diagnozy raka przełyku i leczenia przełyku. rak (tj. chemioterapia, radioterapia lub zabiegi chirurgiczne).
Tabela 1. Tabela 1. Wskaźniki zachorowalności i wskaźniki częstości występowania w przypadku raka przełyku. Wskaźniki raka przełyku przedstawiono w Tabeli 1. W analizach standaryzowanych nie stwierdzono wzrostu częstości występowania raka przełyku wśród osób, które otrzymały doustne bisfosfoniany w porównaniu z osobami, które otrzymały inne leki na osteoporozę i w porównaniu z szacunkami SEER. Rzadkość raka przełyku doprowadziła do rozległych przedziałów ufności. Jednak 95-procentowy przedział ufności wokół porównania z wskaźnikami SEER wyklucza częstość wyższą niż 114,9 na 100 000 osób.
Daniel H. Solomon, MD, MPH
Amanda Patrick, mgr inż.
M. Alan Brookhart, Ph.D.
Brigham and Women s Hospital, Boston, MA 02115
org
Drs. Raporty Solomona i Brookharta otrzymały wsparcie od Amgen. Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
Odniesienie1. LAG LAG, Melbert D, Krapcho M, i in. Przegląd statystyk SEER dotyczących raka, 1975-2005. Bethesda, MD: National Cancer Institute. (Dostęp do 24 marca 2009 r., Http://seer.cancer.gov/csr/1975_2005/.)

W odniesieniu do listu Wysowskiego: czas od ekspozycji na doustne bisfosfoniany do rozpoznania raka przełyku był krótki, średni czas trwania wynosił od do 2 lat iz tego powodu wątpimy, aby stosowanie bisfosfonianów było przyczyną gruczolakoraka przełyku. Przeciwnie, podejrzewamy, że w świetle dużej częstości występowania współistniejącej osteoporozy i przełyku Barretta u kobiet po menopauzie większość kobiet z gruczolakorakiem przełyku miała wcześniejszy, ale nierozpoznany, przełyk Barretta z dysplazją.
Lorenz C. Hofbauer, MD
Stephan Miehlke, MD
Centrum Medyczne Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie, D-01307 Drezno, Niemcy
Lorenz. -dresden.de
W odniesieniu do listu Wysowskiego: sugerujemy, że czas pomiędzy narażeniem na bisfosfoniany a diagnozą raka przełyku był zbyt krótki, aby być zgodnym ze związkiem przyczynowo-skutkowym. Ekspozycję na czynniki rakotwórcze mierzy się w latach poprzedzających rozwój nowotworu. Po jego rozwinięciu guz może nie zostać wykryty przez wiele lat; na przykład, guz wymaga 30 podwojeń objętościowych, aby osiągnąć cm średnicy Wysowski raportuje czas od ekspozycji na diagnozę od 1,3 do 2,1 roku. Ten czas trwania powoduje podwojenie czasu (16 do 26 dni), co jest niezgodne z naturalnym przebiegiem raka przełyku. Ponadto autor nie kontrolował czynników ryzyka i nie oceniał całej zagrożonej populacji. Biorąc pod uwagę niewielką liczbę zgłoszonych przypadków, można sobie wyobrazić, że powszechne stosowanie bisfosfonianów może mieć nawet wartość ochronną.
H. Ian Robins, MD, Ph
[więcej w: inhibitor korozji, młyny kulowe, psychoterapia wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: inhibitor korozji młyny kulowe psychoterapia wrocław

Posted by on 28 maja 2018

W liście do redaktora, Wysowski (numer stycznia) 1, zauważa, że Food and Drug Administration (FDA) otrzymała zgłoszenia 23 przypadków raka przełyku u pacjentów, którzy otrzymali doustne bisfosfoniany, i domaga się badań, które zbadają, czy bisfosfonian stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem tego raka. Zgłoszone przypadki raka przełyku wystąpiły po stosunkowo krótkim czasie stosowania, a mediana czasu do rozpoznania wyniosła 2,1 roku.
Korzystając z danych z rejestrów krajowych (od 1995 r. Do 2005 r.), Indywidualnie dopasowaliśmy 13 678 pacjentów ze złamaniami, którzy wypełnili więcej niż jedną receptę na dowolny doustny bisfosfonian (62% dla alendronianu, 36% dla etidronianu i 2% dla ibandronianu, rizedronianu lub klodronianu; ) z 27 356 pacjentami ze złamaniem, którzy nie wypełniali żadnych zaleceń dotyczących bisfosfonianów i którzy byli podobni pod względem wieku (średnia [. SD], 74,3 . 8,8 lat), płci (89,1% stanowiły kobiety) i typu złamania. Zastosowaliśmy model proporcjonalnego hazardu Coxa, który kontrolował indeks Charlsona i liczbę współistniejących leków, włączając czas do zdarzenia, śmierć lub koniec badania. Średni czas obserwacji wynosił 2,2 roku (średnia, 2,8) i mediana czasu ekspozycji na doustne bisfosfoniany wynosiła 1,5 roku (średnia, 2,1). Zidentyfikowaliśmy 37 przypadków raka przełyku i 48 przypadków raka żołądka w okresie 128 300 pacjento-lat. Pacjenci otrzymujący doustne bisfosfoniany nie byli narażeni na zwiększone ryzyko raka przełyku lub raka żołądka (współczynnik ryzyka dla łącznego wyniku, 0,78; przedział ufności 95% [CI], 0,49 do 1,26). Ryzyko raka przełyku było znacząco zmniejszone (współczynnik ryzyka, 0,35; 95% CI, 0,14 do 0,85; P = 0,02), podczas gdy ryzyko raka żołądka nie różniło się istotnie od ryzyka u osób kontrolnych (współczynnik ryzyka, 1,23; CI, 0,68 do 2,22; P = 0,49).
Nasze badanie miało kilka ograniczeń. Po pierwsze, chociaż było to duże badanie, wskaźniki raka były niskie, więc przedziały ufności były szerokie. Po drugie, doustne bisfosfoniany mogą być skierowane preferencyjnie i akceptowane przez pacjentów bez objawów górnego odcinka przewodu pokarmowego, co prowadzi do niskiego ryzyka. Po trzecie, współczynniki ryzyka mogły być przeszacowane, ponieważ stosowanie endoskopii jest bardziej prawdopodobne u pacjentów przyjmujących doustne bisfosfoniany. Niemniej jednak to krajowe badanie kohortowe nie zapewnia wsparcia dla podejrzewanego wzrostu ryzyka raka przełyku we wczesnej fazie doustnego leczenia bisfosfonianami.
Bo Abrahamsen, MD, Ph.D.
Szpital Uniwersytecki w Kopenhadze Gentofte, DK-2900 Hellerup, Dania
b. dk
Dr n. Med. Pia Eiken
Szpital Hiller.d, DK-3400 Hiller.d, Dania
Richard Eastell, MD
University of Sheffield, Sheffield S5 7AU, Wielka Brytania
Dr Abrahamsen zgłasza otrzymywanie opłat za konsultacje od Novartis, opłat za doradztwo od Amgen i Nycomed oraz opłat za wykłady od Eli Lilly i Procter & Gamble; Dr Eiken, otrzymując wynagrodzenie od rad nadzorczych Amgen; i dr Eastell, otrzymując wynagrodzenie za konsultacje lub doradztwo od Amgen, Novartis, Procter & Gamble, Servier, Ono Pharmaceutical i GlaxoSmithKline, opłaty za wykłady od Eli Lilly oraz wsparcie ze strony AstraZeneca, Procter & Gamble i Novartis Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
Odniesienie1. Wysowski DK. Doniesienia o raku przełyku przy doustnym stosowaniu bisfosfonianów. N Engl J Med 2009; 360: 89-90
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
Wysowski podaje, że 23 przypadki raka przełyku u osób otrzymujących doustne bisfosfoniany zgłaszano FDA od 1995 roku. Porównano wskaźniki raka przełyku wśród osób przyjmujących doustne bisfosfoniany z częstością wśród osób przyjmujących inne leki przeciw osteoporozie (np. Raloksyfen lub kalcytonina) i z szacunkami nadzoru, epidemiologii i wyników końcowych (SEER) Przeszukaliśmy rejestry wykorzystania opieki medycznej beneficjentów Medicare, którzy rozpoczęli leczenie doustnym bisfosfonianem lub innymi lekami przeciw osteoporozie w celu znalezienia nowej diagnozy raka przełyku i leczenia przełyku. rak (tj. chemioterapia, radioterapia lub zabiegi chirurgiczne).
Tabela 1. Tabela 1. Wskaźniki zachorowalności i wskaźniki częstości występowania w przypadku raka przełyku. Wskaźniki raka przełyku przedstawiono w Tabeli 1. W analizach standaryzowanych nie stwierdzono wzrostu częstości występowania raka przełyku wśród osób, które otrzymały doustne bisfosfoniany w porównaniu z osobami, które otrzymały inne leki na osteoporozę i w porównaniu z szacunkami SEER. Rzadkość raka przełyku doprowadziła do rozległych przedziałów ufności. Jednak 95-procentowy przedział ufności wokół porównania z wskaźnikami SEER wyklucza częstość wyższą niż 114,9 na 100 000 osób.
Daniel H. Solomon, MD, MPH
Amanda Patrick, mgr inż.
M. Alan Brookhart, Ph.D.
Brigham and Women s Hospital, Boston, MA 02115
org
Drs. Raporty Solomona i Brookharta otrzymały wsparcie od Amgen. Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
Odniesienie1. LAG LAG, Melbert D, Krapcho M, i in. Przegląd statystyk SEER dotyczących raka, 1975-2005. Bethesda, MD: National Cancer Institute. (Dostęp do 24 marca 2009 r., Http://seer.cancer.gov/csr/1975_2005/.)

W odniesieniu do listu Wysowskiego: czas od ekspozycji na doustne bisfosfoniany do rozpoznania raka przełyku był krótki, średni czas trwania wynosił od do 2 lat iz tego powodu wątpimy, aby stosowanie bisfosfonianów było przyczyną gruczolakoraka przełyku. Przeciwnie, podejrzewamy, że w świetle dużej częstości występowania współistniejącej osteoporozy i przełyku Barretta u kobiet po menopauzie większość kobiet z gruczolakorakiem przełyku miała wcześniejszy, ale nierozpoznany, przełyk Barretta z dysplazją.
Lorenz C. Hofbauer, MD
Stephan Miehlke, MD
Centrum Medyczne Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie, D-01307 Drezno, Niemcy
Lorenz. -dresden.de
W odniesieniu do listu Wysowskiego: sugerujemy, że czas pomiędzy narażeniem na bisfosfoniany a diagnozą raka przełyku był zbyt krótki, aby być zgodnym ze związkiem przyczynowo-skutkowym. Ekspozycję na czynniki rakotwórcze mierzy się w latach poprzedzających rozwój nowotworu. Po jego rozwinięciu guz może nie zostać wykryty przez wiele lat; na przykład, guz wymaga 30 podwojeń objętościowych, aby osiągnąć cm średnicy Wysowski raportuje czas od ekspozycji na diagnozę od 1,3 do 2,1 roku. Ten czas trwania powoduje podwojenie czasu (16 do 26 dni), co jest niezgodne z naturalnym przebiegiem raka przełyku. Ponadto autor nie kontrolował czynników ryzyka i nie oceniał całej zagrożonej populacji. Biorąc pod uwagę niewielką liczbę zgłoszonych przypadków, można sobie wyobrazić, że powszechne stosowanie bisfosfonianów może mieć nawet wartość ochronną.
H. Ian Robins, MD, Ph
[więcej w: inhibitor korozji, młyny kulowe, psychoterapia wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: inhibitor korozji młyny kulowe psychoterapia wrocław