Posted by on 10 września 2018

Chociaż stwierdziliśmy, że artesunat-amodiachina wiąże się z niższym ryzykiem zgonu niż artemeter-lumefantryna w całej badanej populacji, kiedy ograniczyliśmy populację do osób z dodatnim testem na malarię, to powiązanie zostało złagodzone. Jednak przepisanie jakiegokolwiek środka przeciwko malarii wiązało się z niższym ryzykiem zgonu niż ryzyko bez środka przeciwmalarycznego (Tabela 4 i Sekcja 3.4 w Dodatku Uzupełniającym). Potencjalne interakcje między stanem malarii a rodzajem przepisanego środka przeciwko malarii wymagają dalszych badań.
Jak zaobserwowano w poprzednich badaniach czynników ryzyka związanych ze śmiercią z EVD, 10,12 pacjentów z wyższym miano wirusa przy przyjęciu, mierzone wartością progową cyklu PCR, oraz ci, którzy byli w wieku powyżej 60 lat mieli wyższe ryzyko śmierci. Ponadto pacjenci przyjmowani w okresach dużego obciążenia (tj. Dni, w których większa liczba pacjentów znajdował się w centrum) oraz pacjenci, którym przepisano leczenie pozajelitowe, mieli wyższe ryzyko zgonu.
Zapas artefaktów-lumefantryny opisany w tym artykule doprowadził do naturalnego eksperymentu, w którym ekspozycja (tj. Przepisane leczenie przeciwmalaryczne) teoretycznie nie była związana z indywidualnymi cechami pacjenta, co powinno zmniejszyć zakłopotanie, które ogranicza granice obserwacji. studia. Ponieważ jednak sytuacja uległa gwałtownej zmianie w czasie tej dynamicznej epidemii EVD, charakterystyka pacjentów, którzy zostali przyjęci do ośrodka leczenia eboli w ciągu 12 dni, kiedy artemeter-lumefantryna nie była dostępna w magazynie, mogła różnić się w niewykryty sposób od osób przyjmowanych w innym czasie . Aby ocenić potencjalny wpływ nieobserwowanych czynników zakłócających, przeanalizowaliśmy kilka ograniczonych przedziałów czasowych przed i po zapasie osobno, a wyniki pozostały spójne (patrz sekcja 3.5 Dodatku Uzupełniającego). Mimo to mogą istnieć inne czynniki zakłócające, których nie byliśmy w stanie zmierzyć i uwzględnić w naszych analizach.
Ta analiza ma liczne ograniczenia. Akta pacjentów zawierały informacje tylko o przepisaniu leku przeciwmalarycznego; nie podano informacji, czy pacjent ukończył pełny cykl leczenia. Ponieważ oba oceniane leki są przyjmowane doustnie, ciężko chorzy mogą nie być w stanie połknąć pigułek w żadnym z tych schematów. Ponieważ artesunat-amodiachina wywołuje częściej działania niepożądane ze strony żołądka i jelit niż inne leki przeciwmalaryczne oparte na artemisininie, 18 jest możliwe, że pacjenci, którym przepisano artesunat-amodiachine, rzadziej niż pacjenci, którym przepisano artemeter-lumefantrynę, ukończyli pełny cykl. Gdyby tak było, nasze wyniki nie doceniałyby względnego ryzyka zgonu wśród pacjentów z grupy artesunat-amodiachina. Spośród badanej populacji 63 pacjentów nie było przepisanych na leczenie przeciwmalaryczne z różnych możliwych przyczyn, w tym racjonowania artefaktów-lumefantryny, które miały miejsce na początku sierpnia tuż przed sesją zdjęciową. Jeśli te powody były związane z niezmierzonymi cechami pacjenta, które bezpośrednio zmieniają ryzyko śmierci, nasze wyniki mogą być mylne.
Chociaż artesunat-amodiachina i artemeter-lumefantryna są ogólnie uważane za bezpieczne leki, 18 alternatywną hipotezą jest to, że artemeter-lumefantryna zwiększa ryzyko zgonu
[podobne: diagnoza integracji sensorycznej, dyżury aptek czechowice dziedzice, vacu activ przeciwwskazania ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnoza integracji sensorycznej dyżury aptek czechowice dziedzice vacu activ przeciwwskazania

Posted by on 10 września 2018

Chociaż stwierdziliśmy, że artesunat-amodiachina wiąże się z niższym ryzykiem zgonu niż artemeter-lumefantryna w całej badanej populacji, kiedy ograniczyliśmy populację do osób z dodatnim testem na malarię, to powiązanie zostało złagodzone. Jednak przepisanie jakiegokolwiek środka przeciwko malarii wiązało się z niższym ryzykiem zgonu niż ryzyko bez środka przeciwmalarycznego (Tabela 4 i Sekcja 3.4 w Dodatku Uzupełniającym). Potencjalne interakcje między stanem malarii a rodzajem przepisanego środka przeciwko malarii wymagają dalszych badań.
Jak zaobserwowano w poprzednich badaniach czynników ryzyka związanych ze śmiercią z EVD, 10,12 pacjentów z wyższym miano wirusa przy przyjęciu, mierzone wartością progową cyklu PCR, oraz ci, którzy byli w wieku powyżej 60 lat mieli wyższe ryzyko śmierci. Ponadto pacjenci przyjmowani w okresach dużego obciążenia (tj. Dni, w których większa liczba pacjentów znajdował się w centrum) oraz pacjenci, którym przepisano leczenie pozajelitowe, mieli wyższe ryzyko zgonu.
Zapas artefaktów-lumefantryny opisany w tym artykule doprowadził do naturalnego eksperymentu, w którym ekspozycja (tj. Przepisane leczenie przeciwmalaryczne) teoretycznie nie była związana z indywidualnymi cechami pacjenta, co powinno zmniejszyć zakłopotanie, które ogranicza granice obserwacji. studia. Ponieważ jednak sytuacja uległa gwałtownej zmianie w czasie tej dynamicznej epidemii EVD, charakterystyka pacjentów, którzy zostali przyjęci do ośrodka leczenia eboli w ciągu 12 dni, kiedy artemeter-lumefantryna nie była dostępna w magazynie, mogła różnić się w niewykryty sposób od osób przyjmowanych w innym czasie . Aby ocenić potencjalny wpływ nieobserwowanych czynników zakłócających, przeanalizowaliśmy kilka ograniczonych przedziałów czasowych przed i po zapasie osobno, a wyniki pozostały spójne (patrz sekcja 3.5 Dodatku Uzupełniającego). Mimo to mogą istnieć inne czynniki zakłócające, których nie byliśmy w stanie zmierzyć i uwzględnić w naszych analizach.
Ta analiza ma liczne ograniczenia. Akta pacjentów zawierały informacje tylko o przepisaniu leku przeciwmalarycznego; nie podano informacji, czy pacjent ukończył pełny cykl leczenia. Ponieważ oba oceniane leki są przyjmowane doustnie, ciężko chorzy mogą nie być w stanie połknąć pigułek w żadnym z tych schematów. Ponieważ artesunat-amodiachina wywołuje częściej działania niepożądane ze strony żołądka i jelit niż inne leki przeciwmalaryczne oparte na artemisininie, 18 jest możliwe, że pacjenci, którym przepisano artesunat-amodiachine, rzadziej niż pacjenci, którym przepisano artemeter-lumefantrynę, ukończyli pełny cykl. Gdyby tak było, nasze wyniki nie doceniałyby względnego ryzyka zgonu wśród pacjentów z grupy artesunat-amodiachina. Spośród badanej populacji 63 pacjentów nie było przepisanych na leczenie przeciwmalaryczne z różnych możliwych przyczyn, w tym racjonowania artefaktów-lumefantryny, które miały miejsce na początku sierpnia tuż przed sesją zdjęciową. Jeśli te powody były związane z niezmierzonymi cechami pacjenta, które bezpośrednio zmieniają ryzyko śmierci, nasze wyniki mogą być mylne.
Chociaż artesunat-amodiachina i artemeter-lumefantryna są ogólnie uważane za bezpieczne leki, 18 alternatywną hipotezą jest to, że artemeter-lumefantryna zwiększa ryzyko zgonu
[podobne: diagnoza integracji sensorycznej, dyżury aptek czechowice dziedzice, vacu activ przeciwwskazania ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnoza integracji sensorycznej dyżury aptek czechowice dziedzice vacu activ przeciwwskazania